...شبهای تنهایی ماه...

در کنار ساحلت من قایقی شکسته ام ، تو همان ساحل عشقی که بهت دل بسته ام

parisa-tanha-mah — Tue, 06 Oct 2009 21:23:11 GMT

دیرگاهیست که تنها شده ام

قصه ی غربت صحرا شده ام

من که بی تاب شقایق بودم

همدم سردی یخ ها شده ام

کاش چشمان مرا خاک کنید

تا نبینم که چه تنها شده ام .

*** *** ***

هیچ کس اشکی برای ما نریخت

هر که با ما بود از ما می گریخت ،

چند روزی هست حالم دیدنیست ،

حال من از این و آن پرسیدنیست ،

گاه بر روی زمین زل می زنم ،

گاه بر حافظ تفاءل می زنم ،

حافظ فالم را گرفت ،

یک غزل آمد که حالم را گرفت ،

ما ز یاران چشم یاری داشتیم ،

خود غلط بود آنچه می پنداشتیم .

*** *** ***

کاش هرگز در محبت شک نبود

تک سوار مهربانی تک نبود

کاش بر لوحی که بر جان دل است

واژه تلخ خیانت حک نبود .

*** *** ***

اگرچه نازنینان را وفا نیست

گلستانی چو باغ آشنا نیست

اگر بر اوج آسمان هم پا گذارم

دلم یک لحظه از یادت جدا نیست .

*** *** ***

دل که رنجید از کسی ،

خرسند کردن مشکل است ،

شیشه بشکسته را پیوند کردن مشکل است ،

کوه را با آن بزرگی می توان هموار کرد ،

حرف ناهموار را هموار کردن مشکل است

امروز که محتاج تو ام جای تو خالیست/فرداکه میایی به سراغم نفسی نیست

parisa-tanha-mah — Sat, 25 Jul 2009 11:44:25 GMT

با وفا باشي جفايت مي كنند

بي وفايي كن وفايت مي كنند

مهرباني گرچه آييني خوش است

مهربان باشي رهايت مي كنند

ماه من غصه نخور زندگی جزر و مد داره
دنیامون یه عالمه؛ آدم خوب و بد داره
ماه من غصه نخور همه که دشمن نمی شن
همه که پر ترک مثل من و تو نمی شن
ماه من غصه نخور مثل ماها فراوونه
خیلی کم می شه کسی رو حرفش بمونه

نمی خوام من بی تو باشم!

parisa-tanha-mah — Sat, 27 Dec 2008 12:57:18 GMT

دوستت دارم

ازهمین نقطه خاکی تا عرش

دوستت دارم

از زمین تا خدا

دلتنگی هایم را با تو تسهیم کردن
چه زیبا خواهد بود
اگر ترا دلتنگی هایی باشد
از نوع من
دلم می خواهد احتیاجم
نیازم
درد خفه شده ی سینه ام را
همان قدر احساس کنی
که گویی احتیاج توست
نیاز توست
درد ریشه دوانده در وجود توست
کوتاه سخن
دلم می خواست
" تویی " نبودی
تو ، من
و
من ، تو بودیم

شاید آن وقت این روح سرکش آرام می گرفت
و
جای تمام دلتنگی ها را یک چیز پر می کرد
" بی نیازی"
نیازی از همه چیز و از همه کس
حتی از اندیشیدن
اندیشیدن به خوبی ها و عشق ها
آری حتی به عشق ها
چرا که وصل من و تو
حادثه ای خواهد آفرید
در فراسوی واژه ی عشق !

طاقت ناتمام!

parisa-tanha-mah — Fri, 19 Sep 2008 07:26:57 GMT

همنفس گلم سلام ، دیگه یه گوله آتیشم
مضحکه دوستم نداری ، دلم می خواد بیای پیشم
عجیبه ، وقتی نمی خوای من یکی دوونه ترم
منتظرم ناز کنی و فقط بشینم بخرم
یکی می گفت ، که آدما ، بیشترشون اینجورین
بر عکس آرزوهاشوم ، عاشق هم تو دورین
ولی تو چی ، نه دوریو ، نه نزدیکی دلت می خواد
اولش اینجور نبودی ، خوب یادمه ، یادت می یاد؟
باز که مث قبلیا شد ، باز که م یذارمش کنار
چشات چه برقی می زنه ، تو قاب عکست ، رو دیوار
راستی یه چیزی رو بگم ، پشت سرم حرف می زنن
می گن که جادو کردنش ، دوستن اونا یا دشمنن ؟
همش می پرسن اون چی شد ؟ آره دیگه تو رو می گن
یکی می گفت اینجور کسا ، فکر یه آدم دیگن
چیکار کنم ، خودت بیا ، جواب حرفا رو بده
به قول جویا هوا ، بهمنه ، نامساعده
به تو نمی شه راس نگم ، از این خیالا ترسیدم
از تو چه پنهون یه کمی پنهونی از تو رنجیدم
به اونا چیزی نمی گم ، به هیچکی حرفی نزدم
هر چیه من مال توام، این کارا رو خوب بلدم
اما تا کی ؟ باید تا کی این نقشا رو بازی کنم؟
حالا که راضین همه ، باید تو رو راضی کنم ؟
راستی عجب دنیاییه ، کاراش غریب و وارونس
دیوونه کم بود ، خودشم از همه بیشتر دیوونس
ببین گلم ، بهشت من، طاقت شونه هام کمه
عین یاس همسایمون ، شاخه ی آرزوم خمه
زخم زبون آدما هر ثانیه زیادتره
همش می گن کجاس ؟ چی شد ؟ تو رو نمی خواد ببره ؟
مادربزرگ می گفت برو طالعتو یه جا ببین
منم آوردم عکستو ، گفتم تو فالم اینه ، این
همه بهم می خندیدن ، تو هم بودی می خندیدی ؟
کاش خودتو به جای من می ذاشتی و می فهمیدی
خب دیگه دردا خیلی شد ، به درد آوردم سر تو
گفتم شاید دریابی این دیوونه ی پرپر تو
یه سر بزن ، یه کار بکن ، اینجا یه کم آروم بشه
منم اگه دوس نداری ، بگو بذار تموم بشه
یه نامه ی تابستونی ، تو یک شب ابری تیر
تکلیفمو روشن کن و حق دل من و بگیر
دوست دارم تکراریه ، خیلی بهت نیاز دارم
قلبمو با هر چی توشه ، واست ، تو نامت می ذارم
اگه دوسم داشتی که هیچ ، فقط رو نامه دس بکش
اگر نه ، راحت بگوو بدون من نفس بکش
فقط حقیقتو بگو ، هر چی تو قلبت می گذره
به حرف قلبت گوش بده ، اینجوری خیلی بهتره

...خدا تنها پناه لحظات زندگیم...

parisa-tanha-mah — Thu, 03 Jul 2008 18:16:18 GMT

یه شب یه بشر خواب دید که روی شن ها توی یه ساحل با خدا راه می رفت ناگهان صاعقه ای زد و

صحنه های زندگی اش در پیش رویش روشن شد او متوجه دو رد پا توی

هر یک از صحنه های زندگی اش شد

یکی از آن ردپاها مال خود او بود و دیگری مال خدا!

وقتی آخرین صحنه ی زندگی اش در پیش رویش روشن شد برگشت و به همه ی آنها از ابتدا نگاه کرد

متوجه شد که در بعضی از لحظات زندگی اش که سخت ترین و دردناک ترین لحظات عمرش را گذرانده بود

فقط جای یک ردپا بود...

از کشف این واقعیت خیلی ناراحت شد روبه خدا کردوگفت :پروردگارا تو خودت گفته بودی

که اگر تصمیم گرفتیم

که راهت رادنبال کنیم خودت تا آخر راه مارا همراهی می کنی!

پس چرا در لحظاتی که بیشترین احتیاج را به تو داشتم...در سخت ترین و بدترین لحظات عمرم تنهام گذاشتی؟!

خداوند دست اورا گرفت و گفت:فرزندم در تمام لحظاتی که فقط یک رد پا می دیدی

در تمام لحظاتی که سخت ترین و وحشتناکترین لحظات زندگی ات را میگذراندی...

من تو را در آغوشم حمل میکردم!

دوستت دارم بیشتر از دیروز کمتر از فردا!

parisa-tanha-mah — Mon, 17 Dec 2007 11:38:01 GMT

رفتی و چشمای خیسم یادگاری از تو مونده

بی وفاییات هنوزم تو رو از دلم نرونده

چشم به راه تو میمونم تا که برگردی دوباره

می ترسم وقتی که نیستی

دل من طاقت نیاره

نموندی اما...خاطراتت توی قلب من می مونه

هیشکی مثل تو بلد نیست دلمو بسوزونه

تا وقتی که زنده هستم

چشم به راه تو میمونم

تو دیگه رفتی که رفتی

اما هر کجا که هستی

منو تو دلت نگه دار

با چشم های خیس و گریون

من میگم خدانگهدار

تقدیم به تو که عزیزترینی!

parisa-tanha-mah — Wed, 05 Dec 2007 20:20:18 GMT

شبهایی که میرن و میان

تو نیستی کنارم

ای عزیز تر از جان

چرا رفتی از کنارم

نمی خوام که بی تو باشم

به ستاره ها چشم بدوزم

این نغمه های زیبا

بدون تو نداره معنا

بدون تو عزیزم

آسمون دلم یه ریز داره می باره

نیستی که زیر بارون

پر بزنیم بریم به کهکشون

اونجایی که جدایی نداره رنگ و بویی

بزار بگم نازنینم

دنیام بدون تو سیاهه

شادی مثل حبابه

هر شب که سر میزارم

یه دم کابوس میبینم

اینجا تو تب دارم میسوزم

نیستی به چشمت چشم بدوزم

عزیز نازنینم

با گذشت روزها

عشق من میره به افق ها

نیستی که پر بگیرم

یه دم آروم بگیرم

کاش بودی کنارم

ای عزیز نازنینم

تا دیگه نغمه ی غم نخونم

تو خیالم تو رو به یاد میارم

نبینم چشمای خیس و گریونت

الهی من برم به قربونت

بدون تو دنیای من

سیاه تر از سیاهی هاست

بزار بهت بگم خلاصه

که دوستت دارم همیشه

تقدیم به کسی که شب و روزم را با یادش سپری میکنم.

این شعر رو با یاد تو برای تو سرودم امیدوارم که خوشت اومده باشه عزیزترینم.

پریسا

گل سرخ!

parisa-tanha-mah — Fri, 19 Oct 2007 12:47:52 GMT

نزديك ظهر است و هوا گرم، اما گرمتر از هوا ،گرماي عشق است.
عزيزي گل سرخي به دستم داد به ناگاه آتش رنگش مرا به رخ يار برد و بي اختيار دلم لرزيد،اشك در چشمانم حلقه زد.چشمانم بازند اما هيچ نمي بينم.
گل سرخ چنان مدهوشم كرده كه ديگر به هيچ فكر نمي كنم. گل سرخ را بر لبانم مي گذارم و مي بوسمش به اميدي كه شايد لب يار باشد وهمچون توتيا بر چشمانم مي كشم وبا خود مي گويم، تو را بر چشمانم جاي است.
چگونه از ياد ببرم عشقم را؟ مگر ميشود! دوستي مي گفت : بگذار و بگذر. من از او گذشتم اما چگونه از خود بگذرم، چگونه راضي شوم پا بر دل عاشقم بگذارم.
كاش آن قدر زيبا بودم كه جز من كسي در نظرش جلوه نمي كرد. كاش آن قدر بزرگ بودم كه مرا با كسي مقايسه نمي كرد. كاش بتي بودم در چشمانش.
كاش مي توانستم او را براي يك لحظه فقط يك لحظه با خود همراه كنم. كاش قبل از رفتنش دستانش را روي قلبم مي فشاردم تا تپيدنش را حس كند. كاش روز وداع چشمانش را به التماس چشمانم ميهمان مي كردم. كاش قلبش، قلبم را ميهمان مي كرد.
چه راحت مي خنديد، چه راحت از من مي گذشت ، چه قدر آرام بود كاش از آن آرامش ذره اي هم به من هديه مي كرد. مي دانم بيهوده دل در گرو يار دارم مي دانم مرا به سوي او راهي نيست اما چه كنم كه عشق را با عقل دوستي نيست.
گل سرخ را در آغوش كشيدم آن قدر بوسيدمش كه در مقابل بوسه هايم سر به زير افكند ودر مقابل گرماي آغوشم پرپر شد. آه، چه قدر خود خواهم گل سرخ را پژمردم.
خميدگي ساقه و گلبرگ پرپر شده ي گل سرخ به من گفت كه او مرا نمي خواهد ونخواهد خواست .
چه قدر خودخواهم! اما مگر مي شود خود را نبينم، مگر مي شود اشك هاي شبانه ام را نبينم، مگر مي شود قلب از هم گسيخته ام را نبينم، مگر مي شود گل سرخ را نديد گرفت!!!
وتو اي قلبم مرا ببخش به خاطر همه ي خود خواهي هايم و به خاطر همه ي از خود گذشتن هايم و ببخش به خاطر عاشق كردنت، به خاطرلرزیدنت، به خاطر شکستنت و به خاطر تنها ماندنت...

تنهایی ها!

parisa-tanha-mah — Tue, 21 Aug 2007 15:07:18 GMT

**اگرمیخواهی شام یک نفر بدهی به اوماهی بده واگرمیخواهی شام یک عمراورابدهی به اوماهیگیری بیاموز

**اگرزشتی ها ی خود را در روشنی قرار دهید همه زیبایی های شما در سایه و درتاریکی قرار میگیرد

**در بطن هر انسان فرشتگانی وجود دارند که تنها آرزویشان آن است که زاده شوند.

**اگر برگ درخت درپاییز نمی افتاد جایی برای روییدن برگهای بهاری پیدا نمیشد.

**شاید توصیه هایی که به دیگران میکنی برای یادآوری به خودت باشد!

**در هر لحظه آنچه را که هستی فدای آن چه که می توانی شوی کن

**غرور مانند باد کنک است هر لحظه ممکن است بترکد

**بیاموز که همیشه از چیز های خوب صحبت کنی

**درازترین سفر با یک گام برداشتن آغاز میشود.

**برترین کارها کاری است که برای خدا باشد.

**دوری ازگناه زیباست اما درجوانی زیباتر

**یک روزرا نباید 365 بارتکرارکرد!

***

قلم...مضطرب از این گوشه به آن گوشه دفترمی رفت

گره در ابروانش و غرولندی زیر لب!

شاعر آمد و خواست شعری بنویسد که قلم خود را کنار کشید و گفت:

تو عمری مرا به کار کشیده ای اما هنوز آس و پاسی!

شاعر گفت من از عشق و محبت می گویم اما...

مردم از مرگ و نفرت می خواهند!قلم گفت:بنویس

عشق و محبت با مرگ و نفرت از بین نمیرود!

دلم تنگ است،به دیدارم بیا هر شب

شبم را روز کن در زیر سر پوش سیاهی ها

بیا بنگر چه غمگین و غریبانه

دلی خوش کرده ام با این پرستو ها و ماهی ها

و این نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی

شب افتاده است و من تنها و تاریکم

و در ایوان من دیریست در خوابند

پرستوها و ماهی ها و آن نیلوفر آبی

بیا ای مهربان با من / بیا ای یار مهتابی

...!...

parisa-tanha-mah — Tue, 24 Jul 2007 22:19:18 GMT

دوباره غروب خورشید تو رو یاد من میاره
بردن اسم تو از یاد انگاری راهی نداره
میزنه نم نم بارون تا من از عشقت بخونم
میخوام از تو بگم امّا نمی تونم . . . نمی تونم
دیگه نیست از تو نشونی کجا دنبالت بگردم
هر جا ردّ پاتو دیدم دوباره گمش می کردم
دیگه باورم نمیشه که بیای پیشم بمونی
میدونم دیگه تمومه . . . میدونم تو هم میدونی
عزیزم جای تو خالی، توی این قصر خیالی
میدونم دیگه تو قلبت جایی واسه من نداری

میچکه قطره ی اشکی روی سیم سرخ گیتار
یاد اون روزای خوبی که دیگه نمیشه تکرار
هیچی بین ما نمونده، قاب عکستم شکستم
نمیدونم با کی هستی امّا من تنها نشستم
دوباره غروب خورشید، دوباره گریه ی بارون
تو رو یاد من میاره که ازم گذشتی اَسون

(ترانه سرا: پرهام)

(¯`v´¯)
`*.¸.*´
¸.•
(

قصه ی من
میخوام بگم دوست دارم، اشک چشات نمیذارن
همیشه اَرزوم بوده چشات واسه من ببارن
گلای توی باغچه مون هنوز واست منتظرن
یادت باشه دیر نکنی، گلا به قربونت برن!
قصّه ی مرگ عشق ما هنوز نمیشه باورم
دیگه چه فرقی می کنه؟ من که گذشته از سرم
حتّی دیگه یاد تو هم تو فکر من نمی مونه
کاش بعد مرگم یه کسی قصّه ی من رو بخونه
(ترانه سرا: پرهام)

.;’;.;’;.;’;.;’;.;’;.;’;.;’;.;’;.;’;.;’;.;’;.;’;.